CUTTING EDGE WOMEN, Collage Museum, Verbeke Foundation, www.verbekefoundation.com/cutting-edge-women.html
ARPIA 2011, St-Lievens-Esse, www.arpia-art.be, The map is not the territory (realisatie 2011-2012)
art@school samenwerking met Atelier Jan De Cock, Brussel, 2011-2012
zwerm 03, tot zomer 2011 VERBEKE FOUNDATION editie Zwerm 03
UPCOMING:
September 2012 Galerie Marion DeCannière (Antwerpen)
lente 2012, Mind the gap, overzichts expo, De halle (Geel)
Griet Dobbels en Dolores Bouckaert (i.s.m. Benny Vandendriessche)
Locatie:
Materiaal:
Formaat:
Locatie:
Materiaal:
Formaat:
Locatie:
Materiaal:
Formaat:
Locatie:
Materiaal:
Formaat:
Locatie:
Materiaal:
Formaat:
Locatie:
Materiaal:
Formaat:
Locatie:
Materiaal:
Formaat:
Locatie:
Materiaal:
Formaat:
Locatie:
Materiaal:
Formaat:
Locatie:
Materiaal:
Formaat:
Locatie:
Materiaal:
Formaat:
Locatie: Een klassiek laat-gotisch beeld van een Mariafiguur stond opgesteld tussen de struiken. Het beeld heeft een hoge sokkel maar kijkt
Materiaal: met een genegen blik naar beneden. Doordat het echter bestond uit rundsvet en graan werd het verorberd door de vogeltjes in het park.
Formaat: Het werk werd zowel in Tielt (Beelden Buiten 1998) als in Londen (Secret Gardens 2000) gerealiseerd.
Locatie: Die Kaapse Vlakte
Materiaal: Table cloth
Formaat: work in progress
Locatie:
Materiaal:
Formaat:
Locatie: ontwerpschets
Materiaal: animatiefilm
Formaat: 20''
Locatie: Een immense rol eetbaar papier is bedrukt met teksten. Het staat centraal opgesteld in de ruimte en is deels uitgerold.
Materiaal: De tekeningen en de video die er rond getoond werden, documenteren niet alleen andere vormen van presentatie, maar ook de mogelijke verorbering
Formaat: van de teksten. Griet Dobbels creëert zo een spanningsveld tussen het plezier om te kijken en de verleiding om te proeven.
Locatie:
Materiaal:
Formaat:
Locatie: Dit project is gerealiseerd in een vroegere portierswoning die ingericht werd als huis voor onderwijs en vorming van leerlingen met gehoor-,
Materiaal: gezichts-of andere problemen. Als een rode draad door het huis werden er handgrepen of leuningen geplaatst. Zo wordt de leuning een zintuiglijke
Formaat: gids voor de bewoners. Dit werk beperkt zich dan ook niet tot een louter visuele aantrekkingskracht, maar heeft evenzeer een sociale dimensie.
Locatie: Samen met een klas van het St-Jozefs instituut en de Nationale Bank van België, bracht Griet Dobbels een badbruisbal met versnipperde bankbiljetten
Materiaal: op de markt. In het bad bruist de 'geldbom' weg en je zwemt in het geld. Om de geldbom te doen verkopen werden alle clichès uit de kast gehaald:
Formaat: Het product werd voorgesteld door BV's, De opbrengst ging naar een goed doel, alle media werden erbij betrokken,...
Locatie: Elke zomer wapperen ze in de wind, alsof de zeedijk eventjes een vliegveld wordt. Ze functioneren als herkenningspunten voor de toeristen,
Materiaal: maar zijn ook het resultaat van een absurde en kinderlijke verbeeldingskracht van de kunstenaar die de wind wil grijpen...
Formaat: De masten met de windzakken zijn per drie geïnstalleerd op 10 verschillende plaatsen en wapperen van de paasvakantie tot de herfst.
Locatie: Kyoto, Japan
Materiaal: 3000 opéén gestapelde papieren zakdoekjes
Formaat: 60 x 50 x 70 cm
MIND THE GAP
Dolores Bouckaert & Griet Dobbels
Pendelaars in de metro van Londen worden elke dag herinnerd aan ‘the Gap’, i.c. het gat dat gaapt tussen perron en metrowagon. Zowel auditief als tekstueel wordt de waarschuwing ‘Mind the Gap’ voortdurend herhaald in de stations, waardoor het welhaast een hypnotiserende werking heeft op de pendelaar en eigenlijk niet langer de werkelijke dreiging verkondigt die schuilt achter die beroemde drie woorden.
Dolores Bouckaert en Griet Dobbels kozen de overkoepelende titel Mind the Gap om hun samenwerkingsproject, waaraan ze sinds 2009 werken, te benoemen. Op een eigenaardige manier is het gat, dat eigenlijk als symbool voor de Leegte of het Niets kan beschouwd worden, zeer ‘aanwezig’ in de kunst, en dit sinds het enigmatische Zwarte Vierkant van Malevitch. Veel kunst doet namelijk de existentiële verwarring ervaren die ontstaat rond het aftasten van het Absolute Niets. De Duitse kunstenaar Anselm Kiefer zei bijvoorbeeld ooit dat Kunst het voortdurend rondcirkelen is rond iets dat onzegbaar is, rond een zwart gat, of een krater waarvan het centrum ontoegankelijk blijft.
In de samenwerking tussen Dolores Bouckaert en Griet Dobbels slaat Mind the Gap uiteraard ook op de kloof die gaapt tussen hen in, tussen de werelden die beiden elke dag scheppen door middel van hun werk. Die kloof is, zoals ze het zelf verwoorden, een niemandsland. Het aftasten van die kloof en het zoeken naar mogelijkheden om het te overbruggen, vormden voor Dolores Bouckaert en Griet Dobbels de uitdaging voor Mind the Gap.
De samenwerking tussen beide kunstenaars kreeg vorm door intense gesprekken, ateliersessies en tentoonstellingsprojecten. De twee zeer verschillende intuïties zorgen voor heel diverse creatieve impulsen. Mind the Gap is zo een uitdijend dialoog zonder finaliteit voor ogen. Uit het één kon en kan altijd weer iets daaropvolgend ontstaan: een performance, een fotoreeks, een collage, een installatie, een reis, een video, een boek, een tentoonstelling, … Door niet voor het compromis tussen twee artistieke visies te kiezen, maar integendeel de visie van de ander te gebruiken als uitdager voor de eigen visie, wordt een ongedwongen en onvoorspelbaar creatief spel mogelijk.
Het toonmoment in Netwerkgalerij Aalst en de tentoonstelling in Galerie Jan Dhaese in Gent zijn gecondenseerde presentaties van een aantal denkpistes die beide kunstenaars de laatste twee jaren bezighielden. De voorstelling van een wandeling werd de centrale metafoor voor de zoektocht naar een beter begrip van de ander, en van zichzelf. De solitaire wandeling fungeert als gedachtegenerator: ideeën die ontspruiten bij de kunstenaars zetten zich over naar de in gedachte verzonken toeschouwer. Veel meer dan getuige van de wandeling, wordt het publiek zo participant in de ervaring van de ambigue gevoelens van vereenzaming en verbondenheid. De gedachtestromen die ontstaan tussen de kunstenaars onderling en de toeschouwer kunnen evengoed onmiddellijk weer vervliegen en verloren gaan als ook inspiratie geven voor nieuw gegenereerde denkpistes omtrent het leven.
Tanguy Eeckhout, 2011
Griet Dobbels
Vanuit vogelperspectief bekijkt ze de wereld. Ze hoort niet bij een zwerm, niet bij een vluchtstroming. Griet Dobbels is vogel-vrij. Vanaf het wijde zwerk speurt en zoekt ze; ze ziet het allemaal wel maar met de nodige afstand. Haar werk is dan ook zo zwevend concreet en zo vervreemdend dichtbij.
300 kilo Cultuur. Anderhalve km lange lectuur. Kunst uitgedrukt in cijfers. Maar niet in geld. Het is een beetje derouterende, ontnuchterende kunst: een boek dat opgepeuzeld kan worden. Teksten van wijsgeren, kunstcritici, een bankier, een collectioneur, culinaire specialisten,... Eerbare auteurs in een eetbaar boek. Smossen met cultuur is bijna godslastering. Vloekt Griet Dobbels? Ze bekijkt de dingen en de wereld nogal averechts. Hoe gaan mensen met cultuur om? Ze vreten het; soms obsessief, kannibalistisch zelfs. Haar werk stelt schijnbaar simpelweg de vraag. Voor eenieder begrijpbaar en leesbaar: een boek of een grote rol in witte ouwel (hostie) en daarop lillende letters gedrukt in vreetinkt. De zacht zoete geur die zo'n boek verspreidt, doet watertanden. Maar je kan kunst toch niet opeten. Of wel? Is kunst dan geen voedsel voor de geest? Consumeren of consu-minderen we kunst? Is de herinnering het enige overblijfsel na het verbruik van kunst?
Inzake heiligschennis is Griet Dobbels niet aan haar proefstuk toe. In 2000 sculpteerde ze al eens een eetbaar beeld. Een Mariabeeld in rundervet en vogelgranen. Het stond tentoongesteld - in het kader van de Londense "Secret Gardens" - in de tuin van een bejaardentehuis. Hoe sterfelijk is een mensenleven? Hoe onsterfelijk is kunst? Met de tijd en de vogelbekjes veranderde de sculptuur; ze krimpt. Als een beeldhouwwerk van een kathedraal, verschrompeld door zure regen en de tand des tijds, veranderen Maria's vormen. Tot enkel de sokkel overbleef. Het plastische werk had wel een heel andere dimensie gekregen.
Kunst voor de eeuwigheid en een Oscar voor de kunstenaar, Griet dobbelt met onsterfelijkheid.
In tegenstelling tot haar keramische vorming, bakt ze haar artefacten niet voor altijd. Haar beelden zijn meer dan breekbaar. Ze zijn kwetsbaar en net daardoor ook zo ontroerend.
Aangrijpend was ook haar ingreep in Kasterlinden,een tehuis voor jongeren met een visuele, motorische, mentale of auditieve handicap. Aan lange relingen hechtte ze voorwerpen als steun en oriëntatie. In de badkamer worden aan een inox leuning zeepjes en sponsjes in aparte kleuren en vormen geplakt. In het klaslokaal hangen zakken met ritsen, knopen, muziekinstrumenten. Een leuning om mentaal te steunen.
Aanraken. Tactiliteit zit verweven in haar werk. Zintuigen zijn er om af te tasten. Daarom was haar oorspronkelijke opleiding als grafisch vormgeefster een keurslijf. Het was ook te abstract: letters werden tekens zonder achtergrond. Die beperking zette haar ertoe aan keramiek te gaan studeren en dat bracht haar naar het prestigieuze Londense Royal College of Art en zelfs 3 maanden in Japan.
De properheid van het land van de rijzende horizon bracht haar op het idee van een bizarre kubus van zakdoekjes. Zakdoekjes in reclamepakjes die overal worden uitgedeeld. Nette mensen, die Japanners, zeker met een publiciteit van pornoproevertjes. Dobbels stapelde ze tot een hectische vorm met een holte erin. Een holte - het tegenovergestelde van een uitstulping - die een zekere magische aantrekkingskracht heeft. Eenzelfde motief was ook terug te vinden in haar keramiekwerk uit die periode.
Vrouw Holle-Bolle uit het sprookje creëert inderdaad feeërieke beelden: een installatie van petflessen waarbij hoe verder je evolueert in het kunstwerk, hoe meer je met je hoofd tegen de kunst botst. Kunst als frustratie.
En vooral niet elitair: in Brugge spreken ze nog over de kunstzinnige bruisballen die badgasten deden... zwemmen in het geld. In het kader van Brugge, culturele hoofdstad 2002 en in samenwerking met de Nationale Bank, bedacht Griet Dobbels een ludiek artistieke actie. Met de leerlingen van een cultureel niet voorbestemde beroepsafdeling werd een heel actie- en communicatieplan opgezet. Brainstorming werd geboetseerd tot welriekende badballen. Geld werd roze gewassen.
Poëtisch surrealistisch en onderhuids rebels zijn ook de "Winds Socks", windzakken op de dijk van Knokke. De natuur, de wind, de zon betoveren de kunstwerken; natuurelementen bepalen hoe de gestreepte textielhulsels - als op luchthavens - zich aftekenen. Zoals in haar vele andere werken trekt Griet Dobbels zich, eens het denk- en realisatieproces voltooid, terug. Ze heeft de kousen van de wind ontworpen, gefotografeerd in het straatbeeld, bijgewerkt en bijgetekend op de afdrukken. Maar elke kunstwerk is anders. Niet alleen in het hoofd van de kijker, maar ook in de tijd en op een plek. Het zijn -schijnbaar - zo’n achteloze ingrepen maar zo’n wezenlijke, fundamentele queesten.
Wat is waar en werkelijk als het anders wordt ervaren, gezien, gevoeld, ondergaan? Wat is illusie? Wat is vergankelijkheid? En waarom helpt schoonheid? Waarom zijn de werken van Griet Dobbels wel stil maar niet kil? En hoe komt het dat er ergens - heel diep - een mankement knaagt?
Knagen, zoals de marmotjes, mensjes die naar het grote boek der wijsheden komen gerollebold. Ze sabbelen en knabbelen aan de artistieke thora. Misschien herinterpreteren ze het verhaal; misschien zijn ze een metafoor van haar eigen (Vlaamse) aard om alsmaar nijver te nijveren. In de olijke tekeningen zijn de wezentjes olijk maar eens in beweging op de animatiefilm worden het knaagdiertjes. Knagen ze aan ons artistiek, vooringenomen snobisme?
Stoffen sculpturen, badbruisballen, vergankelijke beeldhouwwerken, fotocollages, tekeningen, eetbare boeken, animatiefilms vertellen allemaal dromen van een werkelijkheid, over tevelen en tekorten,... over een kunstenares die grenzen aftast en vragen stelt.
Eindigt een eetbaar boek met een punt? Met een vraagteken? Een vraag naar nog?
Eliane Vandenende, 2008
Links
www.notanothergraphicdesigner.com
2012
- solo, Galerie Marion De Cannière, Antwerpen
- Mind the gap (ism Dolores Bouckaert en Benny Vandendriessche), De Halle, Geel
- art@school ism Atelier Jan De Cock, Brussel
- voorstelling publicatie Mind the gap
2011
- ARPIA 2011, St-Lievens-Esse, tot 9 okt. www.arpia-art.be
concept voorstelling The map is not the territory (realisatie 2011-2012)
- Mind the gap, a kind of correctness Galerie Jan Dhaese, lente 2011
- video performance Mind the gap, the director's cut, Netwerk Aalst
© Griet Dobbels en Dolores Bouckaert (in samenwerking met Benny Vandendriessche)
2010
- groepstentoonstelling: MEER Voorkamer, Lier september - oktober 2010
- groepstentoonstelling: My gated communities, Basement Galerie Marion De Cannière, Antwerpen
- Video en installatie: Zwerm 03, Verbeke Foundation, Stekene - www.verbekefoundation.be - mei-okt 2010
- Kunstvlaai, Amsterdam, mei 2010,(i.s.m. Brakke Grond)www.kunstvlaai.nl
video performance Mind the gap
© Griet Dobbels en Dolores Bouckaert (in samenwerking met Benny Vandendriessche)
- Galerie Marion De Cannière, Antwerpen: Mind the gap; in residentie met Dolores Bouckaert
10 februari tot 21 maart
- Netwerk, Aalst: ruimtelijke installatie (Many more than before), video installatie (On hold),
beperkt publiek toonmoment performance Mind the gap met Dolores Bouckaert www.netwerk-art.be
2009
- 'Mind the gap' samenwerking met Dolores Bouckaert: Netwerk (Aalst)
28 november 2009 tot 23 januari 2010, www.netwerk-art.be
- 'Mind the gap' samenwerking met Dolores Bouckaert: Working Title Festival, Pianofabriek (Brussel)
december 2009, www.workspacebrussels.be
- Verbeke Foundation, Stekene, mei - november, www.verbekefoundation.be
- AIR, performance met Dolores Bouckaert:
ism: Stuk, Leuven
De pianofabriek, Brussel
Netwerk, Aalst
- "30 windsocks" op de zeedijk van Heist tot Het Zoute in Knokke-Heist
(van de paasvakantie tot de herfstvakantie)
2008
- Brainbox, croxhapox, Gent, ( www.croxbrainbox.blogspot.com )
- work in progress performance ism Dolores Bouckaert
- "30 windsocks" op de zeedijk van Heist tot Het Zoute in Knokke-Heist (van de paasvakantie tot de herfstvakantie)
2007
- Picture This Museum Dhondt-Dhaenens, Deurle
- "30 windsocks" op de zeedijk van Heist tot Het Zoute in Knokke-Heist (van de paasvakantie tot de herfstvakantie)
2006
- "Masterplan Noordwijk aan zee" work in progress
- "30 windsocks" op de zeedijk van Heist tot Het Zoute in Knokke-Heist (van de paasvakantie tot de herfstvakantie)
2005
- City in motion "Utopia festival", Tacktoren, Kortrijk
- "30 windsocks" op de zeedijk van Heist tot Het Zoute in Knokke-Heist (van de paasvakantie tot de herfstvakantie)
2004
- Kleiproef 16, Antwerpen
- "30 windsocks" op de zeedijk van Heist tot Het Zoute in Knokke-Heist (van de paasvakantie tot de herfstvakantie)
2003
- Benefit Aprior, MUHKA
- Metropolitan Diamond of Europe, Gallery Archetype, Brussel
- Metropolitan Diamond of Europe, Biënnale van architectuur, Rotterdam
- "30 windsocks" op de zeedijk van Heist tot Het Zoute in Knokke-Heist (van de paasvakantie tot de herfstvakantie)
2002
- Brugge 2002: "Artists in Residence", samenwerkingsproject tussen scholen, kunstenaars en bedrijven
"Zwem je rijk!"
- Kunst in publieke ruimtes (Koning Boudewijnstichting)
Kasterlinden, school voor visueel, auditief, mentaal en motorisch gehandicapten, Anderlecht
- "30 windsocks" op de zeedijk van Heist tot Het Zoute in Knokke-Heist (van de paasvakantie tot de herfstvakantie)
2001
- "30 windsocks" op de zeedijk van Heist tot Het Zoute in Knokke-Heist (van de paasvakantie tot de herfstvakantie)
2000
- "30 windsocks" op de zeedijk van Heist tot Het Zoute in Knokke-Heist (van de paasvakantie tot de herfstvakantie)
- "Secret Gardens", Greenwich & Docklands International Festival, London
1998
- I never promised you a rose garden - Beelden Buiten, Tielt
- Galerij CD, Tielt
1997
- PARA-site , Guldenvliesgalerijen, Brussel
1996
- B-Space Gallery, Kobe, Japan
- Bandol, Frankrijk
- Gallery Belgium Flanders exchange Center, Osaka, Japan
- Gallery Gallery, Kyoto, Japan
- INTERSECTION, Gallery Open hand, Reading, Londen
- INTERSECTION, Margret Harvey Gallery, St Albans, Londen
1995
-Kyoto City University of Arts, Kyoto, Japan
Beursen en Prijzen
2003
- gewone werkbeurs Vlaamse Gemeenschap
2000
- Projectbeurs Vlaamse Gemeenschap
- Beurs Koning Boudewijnstichting
1996
- Laureaat foundation spes
- Beurs Vlaamse Gemeenschap
- Beurs Rotary
1994
- Beurs The British Council
- Beurs Vlaamse Gemeenschap
Opleiding
Roeselare° 8-8-64
1994-1996:
Royal College of Art, Londen, Master Degree Course in Arts
Okt.-Dec. 1995:
Exchange student at Kyoto City University of Arts, Japan
1991-1994:
ST-Lucas, Gent: Meester in de beeldende kunsten
1982-1986:
ST-Lucas, Gent: Toegepaste kunsten
Groenstraat 39
3050 Oud-Heverlee
+32 (0)16 408 962